Dit huisje heet nu Witte Olifant maar het is de oorspronkelijke Tom Poes. De benedenverdieping is nog helemaal origineel, inclusief schoenenhok. De woonkamer is in gebruik als kantoorruimte.
De verdieping is opnieuw ingedeeld; de jongens- en meisjesslaapzaal zijn opgedeeld in een gang en vier kamers. De meisjesbadkamer is uitgebroken, de jongensbadkamer is uitgebreid met de naastliggende verzorgstersslaapkamer. De douches, wastrog en tegeltjes zijn nog helemaal origineel.
De grote openslaande deuren aan de zuidkant zijn vervangen door nieuwe aluminium puien. Aan de noordkant zitten de originele stalen kozijnen er nog in.
Boven: de originele douchenisjes en de wastrog zitten er nog in, compleet met de oorspronkelijke wand- en vloerte-
geltjes. De slaapzalen zijn veranderd in vier kamers en een gangetje. Sommige kamers zijn nu in gebruik als archief. Ook het schoenenhok met het halfronde deurtje wat oorspronkelijk geen ruitje had, is nog intact.
De Tom Poes (die vandaag de dag Witte Olifant heet) is in gebruik als kantoor en archief van de Stichting Kompaan. Het huisje is nog behoorlijk oorspronkelijk qua indeling. Het is één van de drie oorspronkelijke huisjes die bewaard zullen blijven.
Hiernaast: ook de toiletten zijn nog hetzelfde als toen. alleen de wastafel veranderd, dat was vroeger een stenen geval waarlangs we het raam uit sprongen.
Onder: De medewerksters zijn behoorlijk geïnteresseerd in de verhalen van zo'n groep oud-Godelievenaren. Het zal hen ook wel een apart gevoel geven dat hun werkvloer zo'n speciale betekenis heeft voor veel oud-bewoners.