Het oude hoofdgebouw (of de Carré, zoals het bij Kompaan bekend stond de laatste jaren) huisvestte de leiding en het medische team.
Daarnaast was er de centrale keuken en wasserij, die werden gerund door nonnen van Onze Lieve Vrouwe van het Heilig Hart uit Tilburg. Zij hadden hun verblijf en slaapruimte in het hoofdgebouw.
Verder waren er zie-
kenboxen, bezoekers-
ruimten en de geliefde knutselkelder en het "televisietorentje".
Daarnaast was er de centrale keuken en wasserij, die werden gerund door nonnen van Onze Lieve Vrouwe van het Heilig Hart uit Tilburg. Zij hadden hun verblijf en slaapruimte in het hoofdgebouw.
Verder waren er zie-
kenboxen, bezoekers-
ruimten en de geliefde knutselkelder en het "televisietorentje".
Voor de nonnen was Godelieve niets meer en minder dan een klooster, zij woonden en werkten er intern.
Rechts boven de observatiekamer, daar werd je alleen gelaten om te spelen. In het lage raam zat een doorkijkspiegel waardoor je dan geobserveerd werd door de kinderpsycholoog.
Rechts boven de observatiekamer, daar werd je alleen gelaten om te spelen. In het lage raam zat een doorkijkspiegel waardoor je dan geobserveerd werd door de kinderpsycholoog.
In de kelder bevond zich van oorsprong de wasserij, de CV-ruimte, voorraadkelder en fietsenstalling. Deze kregen licht door koekoeks aan de noordkant van het gebouw, met de karakteristieke hekjes eromheen. In de 60er jaren was de knutselkelder gehuisvest in de voormalige fietsenstalling, waar je naartoe ging langs een buitentrap.
Naast de hoofdingang bevonden zich de kamers van de secretaresse, de spreekkamers en de dokterskamers waar je als kind werd bekeken, beluisterd en beklopt. We vonden de oude telefooncentrale zelfs nog en wel een heel typische combinatie van toilet, bidet en uitstortgootsteen. En in sommige kamers lagen de originele "zeiltegeltjes" nog.
